Geplaatst in TT Wandeltocht, Wandelen

TT Wandeltocht

5 juni 2021. Het is zover Har en ik gaan voor de 24 km route van de TT wandeltocht. 35 km was echt te ver. En volgens mij was dit een mooiere route dan die vanaf Grollo (23 km) dus we gaan voor deze. De hele week was het mooi weer. Totdat vrijdag de weergoden in verschillende delen van het land het liet regenen, regenen, niet normaal meer. Maar in Meppel viel er niks. Maar de voorspelling voor deze zaterdag was niet best. Onweer en regen zou het zijn. De extra dikke regenponcho toch maar opgezocht, 4 bidons met drinken mee. Extra droge kleren en schoenen mee. En een handdoek. Om 6 uur komt het met bakken uit de hemel. Manmanman wat doen we onszelf weer aan. Eerst tanken. Nee is niet open. Dan via Ruinen richting Assen. Onderweg ergens anders getankt.

Ruim op tijd kom ik aan. Ik zet de auto bij de P+R. Bel Har en die is er zo. Droge kleding bij mij in de auto en ik en mn rugzakje bij haar in de auto. Op naar Schoonloo. Zo’n 16 km verderop. We parkeren in een drassig grasland en ja waar moeten we heen. Har kijkt op het entreebewijs en we moeten naar de hoofdstraat. De teller gaat aan. Want iedere stap is er één. Het is iets over negenen als we ons melden bij de wedstrijdleiding 😊. We gaan nog even plassen. En dan vragen we of we al weg mogen. Officieel is de start tussen 9.30 en 10.00 uur. Volgens de twee alleraardigste mannen mag dit wel. Maar ja welke kant moeten we op. We hebben wel een kaart gekregen maar dat zien we niet zittn. Het duurt minstens 5 minuten voor we ontdekt hebben dat we de blauwe route zijn op de kaart. Meneer gaat weer bellen. Ik loop met hem mee, dapper op de kaart kijken. We gingen rechts maar nee we moesten links. In de verte zien we 3 mensen lopen, we lopen er snel achteraan. Bij huisnummer 6 moeten we de bossen induiken. Dat doen onze voorgangers ook dus de achtervolging blijft.

Het is één drassige natte zooi. Ik had nog getwijfeld welke schoenen ik aan moest doen (wel een luxe probleem). Ik heb van die dikke kloffen (je weet wel waar ik de vorige een hele grote dikke blaar heb gelopen) en een paar nieuwen (maar dat lijken meer winterschoenen want bij temperaturen boven de 10 graden protesteren mijn voeten) en mijn vierdaagse schoenen uit een grijs verleden. Lopen heerlijk maar zitten vol met gaten. In overleg met zuslief heb ik toch voor het laatste paar gekozen. Met als gevolg dat na 10 minuten mijn voeten doornat zijn en ik na een km of 15 dikke blaren onder mn voet heb. Die blaren horen bij mij. Welke schoen ik ook aan heb (hak of niet) en welke route ik ook loop.. blaren zijn er altijd. Dus daar ben ik wel aangewend. Fijn is het niet.

De eerste kilometer lopen we dan ook door het hoge gras in plaats van op de zandwegen aangezien dat modderpoelen zijn met heel veel plassen. Dan komen we bij een meertje. We willen voor een gezamenlijke foto gaan. Maar Har vist een teek (tenminste zo ziet het eruit) uit haar haar. Gatver. Ik controleer haar hoofd of alles weg is. We lopen vlug door. We zijn wel geschrokken. De kilometers gaan snel. Voor we het weten zitten we al op zo’n 5 km. Dat komt ook wel door als je stilstaat aangevallen wordt door muggen. Har dan. Ik heb nog niks maar Har zit zeker onder 3 bulten. We zien een bankje maar laat die gaan. We gaan nog even door. De route is zeer afwisselend en we genieten wel met volle teugen. Want… het regent nog steeds niet en een waterig zonnetje komt er even door. Ondanks de muggen doen we toch ons jasje uit. Vanmorgen was het nl wel fris. Ik prop mijn jasje bij de toch al goed gevulde rugzak. De rugzak kreunt eens onder het gewicht en laat door de steeds opengaande ritsen weten dat ze het er niet mee eens is. Har doet zeker om de 5 minuten de rits weer dicht. Totdat ik na 18 km zeg of het niet handiger is de ritsen naar beneden toe dicht te doen i.p.v. bovenop. Duhuh dat hadden we even eerder moeten bedenken. Nu nergens meer last van.

We lopen op zo’n 750 meter van Kamp Westerbork en zien dan de Westerbork Synthese Radio Telescoop. Het is een gave aanblik. We zien een bankje, onder de bomen. Har staat stil en gelijk 50 muggen. Even verder op een picknicktafel. Dan daar proberen om even wat te eten en te drinken. We zitten al over de 10 km en er moet tocht zo langzamerhand wat in. We nemen de tijd om even wat te drinken maar al snel zijn hier ook de muggen. We eten een reep onder het lopen. We lopen langs een belevingspad (Melkweg) met de schotels van de RadioSterrenwacht waar historie en wetenschap samenkomen. De verschillende borden met de sterren vertellen van alles maar we geven ons geen tijd om het te lezen. Inmiddels lopen er twee dames achter ons. Halen ons niet in maar blijven wat hangen. We lopen een stukje van het Westerborkpad waar bordjes staan met o.a. Sobibor met het aantal mensen wat weggevoerd is. Heel indrukwekkend.

Als we dit pad hebben uitgelopen zijn we bos uit. We maken even een fotostop zodat de dames ons kunnen inhalen. We voelen ons wat achterna gezeten. We zijn bijna in Hooghalen. Dit is het TT dorp waar van 1926-1954 de TT door de straten werd verreden naar het heden. Bij de coop staat een bankje en er is geen mug te horen. We nemen plaats en drinken wat. Voor het eerst sinds een km of 13 zitten we even iets langer. Toch wel even lekker. Maar dan weer door. We lopen over een brug en komen aan de andere kant langs super mooie boerderijen. De tocht gaat verder langs de landerijen. Een koe begroet ons en staat onder een hoogspanningsmast. De omgeving is uitgestrekt. Harriët ziet een zwart hoofd vogeltje (naam ben ik even kwijt). Hij is te snel om op de foto te zetten. Maar het is een pracht. Dan zien we in de verte een ijscokarretje. We besluiten al snel.. die slaan we niet af. De mensen van de begeleiding, duidelijk te herkennen aan hun rode tenue (we hebben ze al eerder ontmoet bij een kruising waar ze ons de weg over hielpen) hebben even een praatje en de meneer van de ijscokar geeft ons een wafelijsje. Die gaat er wel in.

We lopen nu over een breed pad en dan horen we het. De brullende motoren. De TT staat op ons te wachten. Inmiddels moeten we nog een km of 5/6. We beginnen wat gewrichten te voelen, maar we hebben het nog erg naar onze zin. We houden het ook nog steeds kletsend. En dan zien we het bordje Assen, toch wel een mijlpaal. Het horlog geeft 21 km aan. Dus we moeten er nog 3. We worden ingehaald (dat is al vaker gebeurd hoor). Eerst door een hele oude man en daarna door een oudere man. Die lopen zeker iedere week aan hun houding en tempo te zien. We volgen op onze bedaarde ritme. We zijn er immers bijna, we laten ons niet opjagen. We moeten de weg oversteken en staat er nog een pijl bij een bruggetje en dan … niks meer. Geen pijl te bekennen. O ja nog even over die pijlen. We hadden toch de blauwe route waardoor wij er ook gelijk vanuit gingen dat de pijlen blauw zouden zijn. Die waren rood. Ze hadden natuurlijk voor iedere route dezelfde pijlen. Ergens bij Hooghalen kwamen de routes allemaal samen. Tot zover de pijlen. Of nou ja we waren de pijlen kwijt. De oudere mannen stonden al driftig op de kaart te kijken en de ander op zn telefoon. Wij gaan er gezellig bijstaan en vertrouwen op hun kaartkunsten. Inmiddels komen er nog 3 anderen aan. Die gaan zich er ook mee bemoeien. Zij weten het wel. Ze zijn hier eerder geweest en we moeten de weg weer oversteken. We lopen in de bebouwde kom. Iedereen begint te twijfelen of dit wel goed komt. Immers geen enkele pijl meer. Ik zet google maps aan. Die zegt dat we terug moeten. Ook de rest is daarvan overtuigd. Dan gaan de wegen scheiden. De jongere oudere man loopt helemaal terug. Wij doen de kortere (scheelt toch weer 6 minuten) route en gaan verder op de google maps. De oude oude man spurt er weer vandoor. We lopen er achteraan (met een eigen route). De laatste drie vertrouwen het toch niet en staan stil om op hun telefoon te kijken. Wij lopen door. We lopen langs de hertjes en verschillende kerken. Op een kruispunt zien we verkeersregelaars en de laatste 400 meter lopen we weer goed. Na een omweg van 2,5 km zijn we er! Trots nemen we onze TT-pin in ontvangst!

Dan zitten en koffie! Mn km teller is leeg. Dus de laatste meters worden niet meer meegeteld. Na een half uurtje de moed verzamelen om naar de P+R te lopen, toch nog weer 700 meter. Ja iedere meter is er nu 1. Heerlijk in de auto. Ik voel onder het rijden mn blaren. Maar dat mag de pret niet drukken. Eerst naar Schoonloo om de andere auto op te halen en dan weer ieder ons weegs! Gelukkig heeft Har Strava aan en die teller zegt: Al met al 27,53 km gelopen.

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in 1969 in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s