Geplaatst in Reisverhalen Hong Kong en Vietnam

Lantau

Vroeg uit de veren want we gaan naar Lantau. We lopen naar de metro. De stad ruikt nu al naar eten. De trip is iets langer met de metro, we moeten immers naar een ander eiland. We lopen richting de kabelbaan alwaar we tegen een Chineesje lopen die alle mogelijkheden op Lantau met handen en voeten uitlegt. We kiezen er voor om met de bus het eiland gaan verkennen. We treffen een kamikaze chauffeur die ons door het zeer bochtige, met veel opbrekingen van de weg, naar de Big Buddha brengt. Daar brengen we wel een paar uur rond. Eerst 268 treden omhoog om bij het reusachtige beeld te komen. Dan nog het indrukwekkende klooster bezoeken. We genieten volop. Dan de bus zoeken om naar Tai O te gaan. Dit schijnt het Venetië van Hong Kong te zijn. Nou dat is ook zo. Inmiddels is het drukkend warm, ruim 30+, lopen we tussen allemaal gedroogde vissen met de bijbehorende luchtjes en worden we al aardig moe. We laten alle indrukken nog even op ons inwerken om de bus weer teug te nemen. Inmiddels is het spits en bij iedere stop nemen we meer passagiers mee. Bij de metro hetzelfde verhaal. Wat ons wel op valt dat het er heel rustig is. Dus weinig gepraat en gegil. Geen muziek, geen charlatan die iets bespeelt. Nee alleen maar een mierenhoop van mensen die van a naar b willen. We lopen in deze mierenhoop terug naar ons hotel. Het lijkt wel de rosse buurt waar we door lopen. Omdat hier veel buitenlanders zitten zien de meisjes van plezier natuurlijk handel. Nou dat lukt aardig. Aan iedere arm van een mannelijke westerling hangt een petieterig Aziaatje. Gisteravond hadden we nog bij onze favo eettent gegeten, maar het was dit keer niet veel soeps. We hebben blijkbaar het verkeerde besteld. Tijdens het betalen ziet M de kok met een sigaret het vlees hakken en het in de rijst duwen. We hebben het even hiermee gehad. Dus we gaan naar een fancy hippe tent. Een echte Hongkonger homo brengt ons eerst groene thee en neemt de bestelling op. Als starter nemen wonton. En als hoofdgerecht fried Rice met zoetzure varkensvlees. Dat vlees was kei en de kei hard en inclusief de botten. En oja de wonton werd het nagerecht. Toch maar weer terug naar die andere tent?

DSC_0605  DSC_0652

DSC_0636  DSC_0657

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in 1969 in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s