Geplaatst in Reisverhalen, Zuid-Afrika

Een zonnige dag in Kaapstad

Maandag 2 nov.: Robben Island en de Tafelberg ?
We wilden is lekker uitslapen,……dus not! Rond 05:30 uur worden we gewekt door onze “lokale telefoon”, huh ?? Wat zou er zijn en wie zou ons bellen?? Rudy neemt op en wordt in het onverstaanbaar Zulunees of zoiets toegesproken……. Zoek het uit en hij beëindigd het “gesprek”. Nou daar zit je dan, beiden rechtop in bed. Dan gaan we uiteindelijk maar weer vroeg ontbijten en voorafgaand aan onze boottrip naar Robben Island ff souvenirs scoren. Het is in tegenstelling tot afgelopen zondag nu strak blauw en de Tafelberg ligt in het zonnetje, we hebben hier vanuit het hotel mooi zicht op. Als we onze Jeep in de parkeergarage van het Waterfront gedropt hebben gaan we shoppen (of eigenlijk Marianne gaat shoppen). Dan is het tijd voor de ferry naar het eiland. We zitten lekker aan dek, er staat best nog wel veel vind en er is een stevige oceaandeining als gevolg van de storm van gister. Op Robbeneiland staat een bus op ons te wachten, we krijgen een rondleiding met een gids. Het eiland is klein, ongeveer 5 km lang en 3 km breed. Het eiland is rond 1650 door de Nederlanders eerst gebruikt als slavenhandelspost en daarna als gevangenis. Veel later overgenomen door de Britten om uiteindelijk door de Zuidafrikanen als politieke gevangenis gebruikt te worden. Allereerst verteld hij dat we uiterlijk om 15 uur van het eiland af moeten, dan gaat de laatste boot. Dit omdat er weer harde wind verwacht word. Uiteindelijk belanden we in het cellenblok waar ook Nelson Mandela heeft vastgezeten, dit in cel 4. Toch bijzonder om daar bij zijn cel te staan. Om niet op de laatste boot te wachten, maken wij ons stiekem los van de groep en spoeden ons richting het haventje. Daar ligt kleine boot die om 14 uur vertrekt, net aan boord vertrekt hij. Er staat idd al een behoorlijke wind en de boot gaat behoorlijk heen en weer. Ons plan was om nog even de Tafelberg te bezoeken, maar als we internetverbinding hebben bij een cafeetje, zien we dat de kabelbaan gestopt is vanwege de harde wind, jammer. Nou schijnt dat vrij vaak voor te komen. We nemen het er dan maar ff van en blijven hangen op een terrasje in de zon, dit onder het genot van een biertje.

Net weer heerlijk thuis

Woensdag 3 nov.: De terugreis…….
De een na laatste dag is alweer aangebroken. We besluiten nog even langs het Waterfront te gaan om daar de laatste zon en souvenirs te scoren. Het is altijd raar zo’n laatste dag. Je kunt niet echt meer iets doen alles staat in het teken van vertrek. Gisteravond al ingecheckt. Je snapt het al… Er ging weer e.e.a. mis. In plaats van onze mooie vooraf gereserveerde plaatsen in de A380, hadden ze ons in een B747 gepropt. Er ging er een bij ons uit zn plaat… Wie zou dat geweest zijn? De plaatsten die ze voor ons bedacht hadden waren prut met peren. Nu kwam er al stoom uit zn oren. Toen bellen met British Airways. Na 30 min eindelijk iemand aan de lijn. Die uiteindelijk niks voor ons deed…grrr. Nog een keer gebeld. Iets korter ;). Nu een zeer vriendelijke dame die vertelde het hoe en waarom. Nieuwe betere plaatsen bij haar geroggeld. Door de mist in Londen zijn 175 vluchten de “mist” in gegaan waardoor het hele schema in de war is. Vandaar de inzet van een andere kist en bijna 3 uur vertraging. M is not amused… We gaan de vlucht in Londen missen…dus ook die omboeken. We hebben dus nog lekker van de zon genoten op het Waterfront op een terrasje en daarna naar het vliegveld. Afscheid moeten nemen van de grote Jeep en zorgen dat we van onze bagage afkomen om te gaan loungen. Dat ging dus niet. We konden de koffers nog niet kwijt. Pas 2 uur voor vertrek. Dan maar buiten zitten met ons hele hebben en houden. Best lekker nog wel. 12.30 uur inchecken. 14 uur gaat ons vliegtuig. Doorlabelen kan niet. Wat een bananenmaatschappij dat South African. Dus in Joburg de koffers van de band halen en weer inchecken en daar zorgen voor de vlucht naar Londen. Korte vlucht van 2 uur gehad naar Joburg. De koffers waren mooi op tijd dus op naar de BA balie. Lang verhaal kort, vliegveld een paar keer op en neer geweest vlucht geregeld en nu eten! Bij de Spur! Ons vaste lunchadres. Ter aandenken mocht Rudy de place-mats mee ;). Yeh toen loungen want ja we moeten nog een dikke 4 uur zien te overbruggen. We hebben een mooie Lounge gevonden en vinden zo waar plaats op 2 banken: schoenen uit en heerlijk liggen. Vlak voor inchecken komen we er achter dat de mevrouw achter de balie ons helemaal niet op een andere vlucht heeft geplaats. Toen kwam er bij M stoom uit haar oren. Dit wordt / is een hele lange reis. Bij het boarden worden we uit de rij gehaald. Wel een andere aansluitende vlucht in Londen dus geregeld. Rudy zit op rij 7 Marianne op rij 20 :(. We hebben tactische plaatsen gekozen op de vlucht naar London. In de middenrij van 4, beiden gangpad. Ennnn gelukkig er komt niemand tussen ons in dus hebben de ruimte. Goede vlucht gehad. Zoals gewoonlijk staat iedereen gelijk op in het vliegtuig zodra je geland bent. Nu werden we vriendelijk doch dringend verzocht om weer te gaan zitten. En braaf doet iedereen dat. Twee bobby’s stappen het vliegtuig binnen met een zeer serieuze blik. De man schuin voor ons moet mee blijkt. Spannend ;). In Londen geregeld dat we toch naast elkaar zitten. De laatste Lounge op Heathrow meegepikt, daar nog ff lekker kunnen genieten en dan eindelijk onze laatste vlucht naar Nederland. Als de wiedeweerga naar Joris!!!

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in 1969 in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s