Geplaatst in 2022 Rondreis Mexico

Ciudad del Carmen en Villahermosa én Chetumal

Eigenlijk hebben we niet veel in Ciudad gedaan behalve van het weer genoten. Stralende zon en 37 graden. Wie doet ons wat. We hebben nog op de Malecón (boulevard) gelopen. Een kleine 5 km. Deze was afwisselender met meer keuze van cafe/restaurant onderweg. Met de taxi heen en terug. Dat kost hier niks. En dan, ja wat vervelend weer, bij het zwembad liggen (bakken). ‘S avonds gaan we bij vaquero een mexicaans restaurant. We hadden torta (nee geen taart maar brood) en een gringa. Prima. Lekker! En op loopafstand.

De volgende dag rijden we naar Villahermosa. De weg is druk, slecht en het verkeer roekeloos. dus een pittige rit. Van toch weer 3 uur. We sliepen de afgelopen nachten bij Holiday Inn. Toffe kamer. Nu zitten we in One. Nou het is niet veel. Althans dat vinden wij. We gaan de stad in. We zitten wel in hartje centrum. Wij zijn nu eigenlijk de bezienswaardigheid. Grote, inmiddels lichtbruine, mensen. We steken zeker 1 kop boven iedereen uit. Je kijkt wel makkelijk over iedereen heen. De plaats zelf is niet zo heel veel. Morgen zouden we naar een museum annex dierentuin gaan. Maar het weer wordt slecht en we besluiten er in plaats daarvan een reisdag van te maken. En dat hebben we geweten.

We hebben die nacht niet zo heel goed geslapen. Met alleen een lakentje hadden we het gewoon koud. 6 uur opgestaan. Half 7 zaten we in de auto. Met regen. En we zullen nog heel veel meer regen op deze dag krijgen. Omdat het nog niet druk op de weg is, zijn we zo Villahermosa uit. Maar het wordt al snel drukker. En ook komt zo nu en dan de regen met bakken uit de hemel. Daar zijn die wegen niet op berekend. Aquaplaning is dan ook aan de orde. De ruitenwissers kunnen het zo nu en dan niet aan. En het vrachtverkeer maakt zoveel spetters dat je niet goed vooruit kan kijken. Kortom. De eerste 4,5 uur was niet altijd een pretje. Als ik ga rijden start ik nog in de regen maar gelukkig klaart het later op. Dan rijdt het toch een stuk prettiger. De andere 3 uur gaan betrekkelijk snel. Alhoewel we het na dik 7 uur rijden wel helemaal zat zijn. Kwart voor 3 komen we aan. We hebben weer een uur tijdsverschil. Het is weer een uur later. Het weer is heerlijk dusssss het zwembad in.

Ruïnes

Ik wil graag naar de ruïnes. En het zou een donkere dag worden. Dus dat komt goed uit. We doen dan ook niet al te snel. We ontbijten op ons gemak. En rijden dan naar het noorden. Daar waar we gisteren van vandaan kwamen. Gisteren kwamen we er nl al langs. Ik wil naar Dzibanche en Kohunlich. Bij die laatste ben ik de vorige x ook geweest. En ik ben daar zeer benieuwd naar. De andere moet ook een mooie site zijn. Daar gaan we als eerste heen. Als we van de ‘grote’ weg afgaan wordt de weg smal. Maar is wel mooi. Het is nog wel een kwartier rijden om er te komen. We hobbelen over de topes heen en moeten dan. Og 1 keer afslaan. De weg werd al steeds slechter. Maar hier hield het eigenlijk gewoon op. Ik zie een paar mexicanen naar een touw rennen. En die spannen ze zooger de weg. Het zijn een stuk of 4 mannen en een vrouw. Een meneer is het opperhoofd. Of we willen betalen. 100 peso voor de weg. Jaja. Voor de weg. Dat gaat gewoon in hun zakken. Nee dat doen we niet. Het is niet veel geld maar het gaat om het principe. Ze laten het touw niet zakken. Ik dacht bekijk t even lekker. En R dacht daar hetzelfde over. Nog wat heen en weer gepraat en we vertrokken weer. Immers Kohunlich lag op ons te wachten. Tenminste als ze daar ook niet van die malle fratsen hebben. Met Ingrid destijds in Mexico spanden ze ook steeds touwen over de weg maar toen wilden ze nog fruit verkopen. Wat we overigens ook nooit deden. Maar dan deden ze wel het touw naar beneden.

Wij dus weer terug. Gaat t lampje van de benzine branden. Neeee he. R wil niet de binnenlanden in zonder benzine. Dus we rijden door op de grote weg. Maar ja wanneer komt er dan een pomp. Lang leve google maps. Ik vin er een en dat is niet al te ver weg. Hup tanken en weer terug. Kohunlich here we come (hopen we). En ja hoor. Het was een weg waar de afgelopen 20 jaar niks aan gedaan is maar we konden er komen. Inmiddels is het professioneler van opzet. Er is een gebouw. De vorige x zat iemand in een houten hokje en dat was het. Nu waren er gewoon toiletten. Het was dan ook wel drukker met mensen. We moesten 170 peso afrekenen. Voor 2 personen. Dat is niet veel. En dan gaan. Het weer is prachtig. Dit was 20 jaar geleden anders. Toen was het nat en vol muggen. Ik daarom ook gezegd dat we met lange broek aan moesten. Gelukkig had R zich toch omgekleed nadat de zon heftig ging schijnen en ik ritste mijn pijpen er ook maar af.

Ik heb weer helemaal genoten. Het was wel anders dan de vorige keer. Misschien ook wel door de hoge verwachtingen en dat de omstandigheden heel anders waren. De vorige keer was het aan het eind van de dag. Wat donker in mijn beleving. Het had immers geregend. En er was niemad. Dus een beetje spooky. Het was net over Mayas uit het oerwoud konden komen. Dat was nu niet zo. De zon scheen, er liepen andere mensen maar de ruïnes vond ik top. Kortom ik heb er heerlijk gewandeld en genoten van de stenen, de palmen en liep even in mijn eigen wereldje. Dan weer terug naar Chetumal en, hoe kan het anders, weer zwemmen.

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s