Geplaatst in Reisverhalen Chili, Bolivia en Peru

Copa Copacabana

Lekker rustig dagje voor de boeg. Niks gepland.. we zien wel wat de dag brengt. Dus eerst maar ff lekker ontbeten (je hoeft hier echt niet van de honger om te komen ;-)) Wat een hele aparte gebeurtenis hier op Copa Cabana is dat de mensen hier hun auto laten inzegenen. Om 10.00 uur zou het spektakel beginnen dus wij rond die tijd richting de kathedraal, groot is het hier niet dus die was zou gevonden. Nu voordat we er waren, waren we al langs tig auto´s gelopen die klaar stonden om ingezegend te worden. Ter plekke worden de auto´s versierd met nepbloemen en feesthoedjes en dergelijke heel maf haha. Op een gegeven moment loopt de priester om de auto heen en zwaait met zo´n wc borstel eerst langs de buitenkant van de auto, de binnenkant wordt nog even mee genomen en zo ook de motorkap (soms start daarna de auto dan niet meer :-)) Daarna krijgen de eigenaars van de auto´s nog een aai over hun bol van de priester. even met z´n allen nog op de foto en uiteraard krijgt de priester een flinke fooi. Soms worden er nog een paar rotjes opgestoken en ook zag ik mensen met champagne om de auto heen rennen om te dopen. Je begrijpt je weet niet waar je het eerst en het laatst moet kijken. Het is een grote chaos, zo hier en daar probeert de politie het nog wat in goede banen te leiden, het is een lust voor het oog. In de kathedraal werd een dienst gehouden, daar ook nog even heen geweest. Een zeer kleurrijk geheel, de kerk in allerlei kleuren en zo ook de mensen. Die stonden nog met tierlatijnen die ook nog gezegend werden aan het eind van de dienst!

Onder de indruk van alles rustig aan terug gelopen naar het hotel om straks een boottochtje te regelen. Anneke, Dirja, Yvonne en ik richting het strand al ras werden we aangesproken door een oude meneer die natuurlijk een prachtige deal voor ons had voor een mooi boottochtje over het Titikakameer. Voor 100 bol 5 kwartier op het Titikakameer… geen geld toch ..Wij op de schuit. Best een mooi dinkje. Wij klimmen gelijk op het dak. Het was toch wel frisjes maar o zo mooi. Prachtig meer, blauwe lucht met hier en daar een wolkje. Groene bergen.. kortom een momentje voor jezelf midden op het meer… totdat de motor uitging. Lagen we bij een soort rots wat de mond van een kikker moest voorstellen en oja de kapitein had nog een andere mogelijkheid. Wij het aanhoren.. nu is Anneke lerares spaans dus wat wij niet verstonden, vertaalde zij voor ons. De señor kon ons naar virgen de Lourdes brengen. Was ietsje duurder maar dan had je ook wat haha. Nou wij er heen. Kwamen we op een eilandje terecht, een paradijsje. Wij eraf, door de bossen gelopen en toen toch weer stijgen… dus toch weer de tong op de hielen. En warempel in een grot stond de virgen (maagd) wel een rare maagd want dit was de mannelijke versie huh huh een beetje vreemd. Het verhaal erom heen kan ik je ook niet vertellen want dat rammelde ook aan alle kanten. Lang verhaal kort was het volgens mij zo dat deze virgen de weg die ervoor loopt beschermt zodat je daar gerust kunt lopen.. nou toch weer een pak van je hart toch. Maar nu komt.. er liepen ook een paar vreemde mensen, die stonden op de rotsen te hakken. dat scheen ook weer een betekenis te hebben en je snapt het al ook ontzettend vaag. Die stenen die ze uitgehouwen hebben worden weer geofferd om te krijgen wat ze graag willen (of zo iets haha lekker duidelijk he).

Maar we voelden ons toch niet echt op ons gemak dus zijn we toch maar snel richting onze jacht gelopen. Daarna lekker doorgevaren, werden we er nog een keer afgegooid, wat we niet meer hadden verwacht.. Nu bij een paar nep rieteilanden, ze wilden wel gelijk 2 bol pp hebben, nu daar hadden we geen zin in, dus wij: vamos tegen de señor en hup weer richting Copacabana. Al met al een heerlijk tochtje gehad, lekker uitgewaaid en veel lol gehad met z´n viertjes. Bij het hotel lekker gegeten en ons op het terras geworpen om te zonnebaden. ´s avonds met z´n viertjes gegeten in het hotel. Wederom trucha genomen en hehe gelukkig de chocolademousse was aanwezig haha…

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in 1969 in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s