Geplaatst in Reisverhalen Ecuador en Galapagos

Het onvergetelijke Cuyabeno N.P Part 2

F1090028_2-2    F1090024_2-4

Na de junglewandeling zwemmen we het stof van ons af. ’S avonds gaan we piranha’s vissen: met een hengel met een rauw stukje vlees eraan. De natuur is prachtig, helaas geen piranha gevangen. ’s avonds vraagt Jose Louis of we een tarantula 
willen zien. Ik met angst in alle leden toch mee, want ja je moet natuurlijk 
wel alles meemaken en gezien hebben. Echt werkelijk zo´n joekel heb ik nog nooit gezien.
Het beest had zich genesteld in een boom waar we ´s morgens in het meer springen om ons te wassen. Morgen spring ik toch wel ff anders het water in! BRRRRRRRRR. Als klap op de vuurpeil kwam een medegroepsgenoot enigszins paniekerig aangelopen om te vertellen dat er ook een tarantula gesignaleerd is bij de toiletten. En ja hoor de gehele familie tarantula heeft zich gevestigd in ons kamp. Dat wordt vannacht niet alleen plassen… we wachten maar tot de ochtend.

F1050005_2    F1010029_2 F1010023-2                        F1010025

De laatste dag gaan we met de boot naar Laguna Grande: een groot meer in Cuyabeno N.P. In dit meer groeien slechts 4 boomsoorten, o.a. macrolobios, een grote acaciasoort die in het water groeit. De bomen zijn begroeid met varens, orchideeën en bromelia’s. Het waterniveau verschilt veel in het droge en natte seizoen: maar liefst 5m. In het droge seizoen valt het meer soms bijna droog. We varen tussen de bomen door. De wandeling gaat door het regenwoud langs het meer. Dit woud is anders van samenstelling. We zien veel zeldzame vogels, een kolibri, limoenmieren (smaken naar limoen). We krijgen veel uitleg over de flora en fauna: bijvoorbeeld zo werken bepaalde kapotgewreven mieren als muggenverdrijver. Aan het eind van de dag nog een kaaiman gezien en naar een prachtige zonsondergang over het meer en regenwoud. Op de terugweg naar het kamp: weer kaaiman spotten. Als je met je zaklamp langs de oevers van de rivier schijnt, zie je oogjes van kaaimannen oplichten. Spannend. Maar ook die giftige slang!

F1100003_2-2      F1100006

En dan is het helaas alweer tijd om te vertrekken. Eerst weer drie uur in de houten kano. Op een gegeven 
moment stottert de kano een beetje en ja je raad het al, ze hadden ietswat te weinig benzine meegenomen. We waren verdeeld onder twee kano’s en nummer twee had niet genoeg extra benzine bij zich
dus die voer ons voorbij. Na enig sputterspetter hield de kano er mee op. De stroming ging de verkeerde kant op dus daar moesten we het ook 
niet van hebben. Maar gelukkig na enkele minuten kwam er nog een kano en jawel die kon een litertje afstaan. We voeren weer verder rustig verder. Totdat een 1 of andere onbesuisde puber met een kano door de bochten van de rivier scheurt en zo recht op onze 
kano af gaat. Ik dacht werkelijk dat de boot door de helft gevaren zou worden. Het ging randjekantje goed. Dan is bijna de eindstreep in zicht, hangt er een boom dwars over het water. Paniek, waar moeten we langs. Dan maar vlak onder de boom door , wat denk je zitten er allemaal steekvliegen in! Alle mensen aan de 
linkerkant werden aangevallen door de steekvliegen. Door de paniek sloeg de kano bijna om. Gelukkig had ik mijn beten en steken zet bij me, dus iedereen met het pompje aan de gang om de bulten uit te zuigen. Ik zat zelf aan de goede kant en was dus niet gebeten. Maar omdat ik als zuster Clivia iedereen aan het helpen was werd ik zelf ook nog gestoken door zo´n beest, maar de pijn viel mee. 
Uiteindelijk na deze avontuurlijke rit kwamen we ¨heelhuids¨ aan. Wat heb ik genoten van deze jungletocht. Het is een echte aanrader!

 

tarantula
tarantula
Geplaatst in Reisverhalen Ecuador en Galapagos

Het onvergetelijke Cuyabeno N.P Part 1

F1050028_2   F1050005_2 F1050003_2-2    F1050035-3

Vanaf de nationale luchthaven van Ecuador nemen we het vliegtuig naar Lago Agrio. De vlucht van ongeveer een half uur. De kans bestond dat door het slechte weer in Lago Agrio de vlucht later zou vertrekken. Gelukkig was dit niet het geval en konden we de ingang van het N.P. op tijd bereiken. De vlucht is prachtig en gaat over het Andesgebergte. Besneeuwde bergtoppen steken boven de wolken uit. Rond de klok van 13.00 komen we aan op het eenvoudige vliegveld van Lago Agrio: we zitten meteen in tropisch regenwoud. Lago Agrio is het grootste en oudste oliestadje van Equador. De indianen en dieren in de Oriente leidden een ongestoord bestaan, tot in de jaren ’60 de olie in dit gebied werd ontdekt. Direct werden wegen, pijpleidingen en boorinstallaties aangelegd. De inheemse bevolking is niet altijd blij met deze kolonisatie. Dat bleek wel uit de latere nieuwsberichten dat de mensen in Lago Agrio in opstand waren gekomen en de hele olieproductie stil lag. We reizen verder met een ranchero. Dit is een soort houten skelet bouw met doorzon ramen en voor het prachtige uitzicht op het regenwoud met haar flora, vogels en vlinders was ik boven op de bus gaan zitten. Op de 
terugweg heb ik dit ook gedaan, toen was het een minder geslaagd idee, het 
had een paar dagen niet gereden met als gevolg dat mijn longen nu nog het
jungle-stof uit hoest! In de namiddag komen we aan bij “El Puente” aan riviertje Cuyabeno. Hier ga je het N.P. binnen en moeten we verder per gemotoriseerde kano. Een luxe uitvoering wat er zat zelfs bekleding op. Dus je achterwerk kan er iets langer tegen. Het zonnetje schijnt, we slingeren over het riviertje door het groene, onaangetaste regenwoud.

F1100013_2-3   F1100003_2-3

Er zijn veel planten en diersoorten (vogels, vlinders) te zien! Na een half uurtje, het wordt al iets frisser, worden er paarse regenponcho´s 
uitgedeeld. Ik doe hem aan, want ja dat is lekker warm. Echter tot onze grote ontsteltenis trok de lucht dicht en kwam alle regen van boven. We waren nog 
geen uurtje onderweg en we moesten dus nog twee. Maar ja wij nog vol goede moed, het zal wel zo´n tropische bui zijn die zo weer over is, nee dat was het dus niet!!! Het is niet meer opgehouden met regenen. Alles was zeik en de zeik nat. Die poncho´s hielpen voor geen meter, we hadden beter onze badkleding aan kunnen doen. Na twee hele natte uren aangekomen bij het kamp. Direct de natte kleren uit en omkleden! Het kamp is eenvoudig: we overnachten met z’n allen in een cabaña (open houten indianenhuis op palen), onder muskietennetten. Er is ook een cabaña waarin we eten en waar toiletten zijn. Het eten wordt verzorgd door lokale indianen. Door alle regen hebben we onderweg niet meer zo veel gezien, maar dat wordt de komende dagen zeer zeker goed gemaakt. We worden verrast door de meest exotische beesten.

F1100024_2-3   F1100020_2-2

De eerste avond zaten we aan tafel (hele lange tafels met hele lange banken) en de gids kwam na het eten vertellen hoe de dag van morgen eruit ziet. Ineens lag er een spin op tafel. Ik bleef rustig…. 
toen wilde iemand die eventjes, heel leuk, van tafel af jagen, ja,ja recht in mijn armen. Ik dook zo ongeveer in de nek van mijn buren maar ik kon niet weg….. paniek allom. De gids heeft wolfspin (erg giftig) zijn kop in geslagen, weg spin.

Daarna de cabaña in en heerlijk slapen met het geluid van de jungle op de achtergrond.

F1080006_2    F1100001_2-2

’s Morgens zwemmen en wassen in de rivier. Het is lekker verkwikkend en de enige manier om schoon te worden. Vandaag gaan we met de boot naar een indianendorp om daar vandaan een mooie junglewandeling te maken. Tijdens de boottocht zien we veel vogels, vlinders, een zoetwaterdolfijn, een vogel die een boomstam lijkt en een luiaard (schuw). In het park wonen twee groepen indianen, wij bezoeken de Siona-Indianen. Zij hebben wel contact met de westerse beschaving, maar een eigen, traditionele levenswijze. Onze gids José Louis legt veel uit over de exotische planten, waar ze voor gebruikt worden en welke geneeskrachtig zijn. Onderaan dit stuk staat hier meer over.

F1010034_2-3      F1050006_2-2

Ook zien we heel veel dieren: ijsvogels, papagaaien, toekans, gieren, hoatzins, insecten, mieren (o.a. parasolmieren die blaadjes als een parasol boven hun kop meedragen), springspin, gifkikker, hoornspin, apen, prachtige vlinders in alle kleuren. Vooral de blauwe Morfo is mooi (spanwijdte 15cm).

F1020020_2-4  F1020017_2-3 F1100035

F1100018-2   F1100023_2 F1090032

– Op bomen met een witte stam groeit een schimmel. Deze verhindert dat mieren in de boom kruipen.

– Om sommige bomen staan in een cirkel van 2m geen planten: deze bomen produceren een stof, waardoor er geen planten bij hem in de buurt kunnen groeien. Zo is hij zeker van voldoende voedsel.

– Wurgbomen: Een nieuwe plant, groeit om een bestaande boom. Deze nieuwe plant, pakt de voedingsstoffen van de bestaande boom af en verstikt hem. Zo ontstaat een wurgboom: een nieuwe boom, die om de bestaande, dode boom groeide. Langzamerhand sterft de dode boom af, daarom is een wurgboom hol.

– Woudreuzen: Enorme bomen, die boven het regenwoud uitsteken. De stam vertakt al boven de grond, zodat de boom voldoende stabiliteit heeft. Zijn wortels strekken breed uit, maar groeien maar 5 m diep. De indianen gebruiken een vertakte wortel als communicatiemiddel, door erop te slaan. Dit geluid draagt erg ver en zo kunnen andere indianen bijeengeroepen worden voor een dorpsbijeenkomst (minga) of gewaarschuwd worden bij gevaar.

– Kinine-boom die de symptomen van malaria (koorts) bestrijd. Als je echter stopt met het gebruik, keert de malaria terug.

– Andere geneeskrachtige planten: bomen waarvan het hars wonden geneest, planten tegen acné, e.d.

 

F1020019_2-2   F1030001-2