Geplaatst in Reisverhalen Hong Kong, Thailand & Cambodja

Relaxen en scooteren op Koh Chang

Zaterdag 28 oktober – donderdag 2 november Koh Chang

Na een korte nacht worden we om 8 uur opgehaald door een niet zo spraakzaam type. Ook niet heel erg vriendelijk. Ook niet een hele goede chauffeur. Het is een hele toer om Bangkok uit te komen. Dan moet je wel goed opletten. Dan is het niet zo handig om op het spoor vast te staan en dat dan de alarmlichten aangaan omdat er een trein aankomt. Not Funny.

Behalve het aangeven van een plasstop is er verder geen communicatie. Bijna 5 uur rijden is het naar de ferry. De laatste paar kilometer gaat onze chauffeur als een F1 coureur door de bochten. We zijn bijkans geradbraakt als we uiteindelijk bij de “haven” aankomen. Ook daar wordt geen woord gezegd. Dus we stappen zelf maar uit, de benen even strekken. In de verte zien we een boot aankomen. Een ijzeren bak die zn beste tijd heeft gehad. De overtocht duurt een kleine 45 minuten. Op Koh Chang is het nog 5 km en dan zijn we bij het hotel KC Grande. Het eiland is groen en bergachtig. We krijgen een ruime kamer. We kleden ons om en gaan lekker zwemmen. We hebben zee voor onze neus en een mooi zwembad. Dit wordt een weekje relaxen.

We huren twee scooters (125 CC) en rijden zo het eiland door. Het eiland is niet zo heel groot en prima te doen op de scooter. Het oostelijke gedeelte is zeer rustig. Weinig dorpen en toerisme. Wel mooie natuur. Het westelijke gedeelte zitten meer de resorts, winkeltjes en de restaurants. En wat meer dorpen. Onderweg komen we olifanten tegen (niet in het wild hoor), Apen (wel in het wild) en heel veel scooters. En taxi’s. Tuktuks zijn hier niet. In de taxiauto’s zit een soort laadruim waar je ongeveer met zn achten in kan. Je moet onderhandelen over de prijs. Ze bedonderen waar je bij staat.

De wegen zijn over het algemeen redelijk. Hier en daar een gat. Sommige stukken zijn stijl en met haarspeldbochten. De eerste keer wat spannend daarna zoeven we naar boven en beneden. Je krijgt een helm bij het huren van de scooter. Passen is er niet bij en de meesten rijden zonder. Zo ook wij.

Bij M doet de teller het niet, dus geen idee hoe hard we zoeven. De kmteller doet het ook niet. Bij R wel. We hebben in totaal ongeveer 150 km over het eiland gereden (veel heen en weer) je kunt het eiland nl niet rond. Bij R doet de benzinemeter het niet. Dus we hebben het eerlijk verdeeld.

Stoplichten zijn er niet. Wel heel veel borden met waarschuwingen. We hebben niet de indruk dat iemand daar oplet.

We hebben prachtig weer, het waait wel hard. Dus de bril moet op voor alles wat voorbij raast. Een dag hebben we bewolkt weer dus toen was het scooteren helemaal fijn. We stappen zo rond 10 uur op de scooter en bij mooi weer zijn we een uur of 2/3 weer terug. En gaan dan zwemmen. Lekker relaxt dus.

We hebben gevraagd of we de laatste dag later opgehaald kunnen worden. 12 uur ipv van 10 uur. Omdat we ruim 6 uur over de terugreis doen is het nog wel even lekker om van de zon te genieten. Voor 9en zitten we al op de scooter en gaan nog 1 keer de hele westkust af richting het zuiden. We drinken nog even bij Rasta View. De dorpen verder naar het zuiden zijn wat relaxter en zijn ze in Bob Marley sferen. Kei gezellig. Dus we relaxen daar gezellig mee. Dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen.

Vrijdag 3 november

Laatste dag in Bangkok. Via Hong Kong en Londen zijn we morgen weer thuis. Nu nog even de laatste zonnestralen meepikken aan het zwembad, gelegen op het dak van het hotel. 12 uur checken we uit, een uurtje later zijn we op het vliegveld. Half India moet door de immigration. Literflessen (zelfs 5 liter flessen) proberen ze door de immigration te krijgen. Er stijgt een groot krakeel los wanneer ze de flessen moeten inleveren. Ze lurken nog even aan de flessen en dan moeten ze toch echt weggegooid worden. Onder protest. Dan de bagage door de scan. Toen flipten ze helemaal. Blijkbaar zat in de bagage ook nog van alles. Complete entertainment voor ons.

In de lounge (tegenover de gate, prima geregeld dus) is het rustig maar o o wat een heerlijk eten. Proost!

Geplaatst in Reisverhalen Hong Kong, Thailand & Cambodja

Tuktuk??? Madaaaaaammm

Donderdag 26 oktober

Op koninklijk bezoek. We gaan naar het Koninklijk paleis, wat om de hoek bij ons ligt. Het is pracht en praal. De huidige koning, 64 jaar, singel en heeft een dansopleiding gedaan, woont hier. Hij is gekozen door een commissie nadat zijn vader in 2012 was overleden. Het is dus niet zo dat bij wet vaststaat wie de opvolger is. Het is een complex met meerdere gebouwen. Je ziet hier de Khmer architectuur in zijn puurste vorm. Toevallig komen we hier Britten tegen die in hetzelfde hotel in Battambang sliepen en die we tegenkwamen bij het maken van de vispasta. Zij waren op de fiets, stapten of, roken de geur en stapten gelijk weer op ;). Het is een mooi paleis met veel pracht en praal. Je mag binnen niet fotograferen. Dan lopen we naar de zilveren pagode. Zilver omdat de vloer van zilver is. Ook die mogen we niet fotograferen. Hier staat tevens een beeld van goud. En heel veel giften van gelovigen. Genoeg te bekijken dus.

Daarna gaan we naar de Wat Phnom (Phnom betekent heuvel en wat is tempel). Het ligt op een heuvel, door mensen gemaakt van 27 meter hoog. Wat Phnom is gebouwd in 1373 om 4 Buddhabeelden te huisvesten die werden gevonden door mevrouw Penh. Het is een heilige plaats voor Khmers. Alle gebouwen zijn wel een keer vernietigd. Er staan verschillende stoepa’s waar de resten van een aantal koningen liggen. Het is best aardig om het allemaal te zien. Als laatste gaan we naar de centrale markt. Het is een architectonisch gebouw. Tenminste voor hier :0. Binnen zijn er veel juwelen te koop, kleding en toeristendingen. Aan de zijkant zitten naaisters te werken. Er zijn verschillende kappers aanwezig. Buiten zijn de marktkramen met met name kledingzaken.

Zodra je maar 1 te lange blik op de waar werpt heb je de verkoper aan je snoer. You like madaaaaam, very cheap. I give you a good price. En dat bij alle kraampjes. Mocht je de verleiding niet kunnen weerstaan om toch iets te willen gaan kopen dan zoeken ze driftig met je mee. En hebben zij het niet dan is het: wait a minute en dan racen ze naar een andere kraam waar ze nog meer spullen halen waar jij wel eens in geïnteresseerd kan zijn. En dan moet je uiteraard afdingen. Eerst zijn het je dikke vrienden zolang je nog in het aankoopproces zit. Zodra de koop is gesloten ben je alweer vergeten.

‘S middags zijn we vrij. We worden bij het hotel er uit gezet. Daar staat altijd een groepje met een tuktuk. Tuktuk madam? Nee. Tuktuk sir? Nee. Maar wel altijd vriendelijk lachen. We gaan eerst even wat drinken en eten. We hebben een favoriet tentje Ying Yang. Een van de serveersters Vo Leak (we noemen haar WikiLeaks) wil Engels leren dus daar kletsen we altijd mee. Op een gegeven moment staat de gehele serveersterclub bij ons. Allemaal nieuwsgierig en willen van alles weten. We eten wat en huren dan een tuktuk die ons door de stad heen crost. We gaan naar het schiereiland waar we vanuit ons hotel opkijken. De enthousiaste chauffeur leidt ons vrolijk rond en wijst ons op verschillende dingen. De tuktuk is zo oud dat we bijna door de fietsers worden ingehaald. Je doet zoveel indrukken op. Brommers die je rechts en links inhalen. Stoplichten die er wel zijn maar geen betekenis hebben. Als voetganger ga je over het zebrapad zodra het groen is, maar dat zegt niks. Je wordt alsnog bijna aangereden. Door zowel motors, tuktuks en auto’s. Dus is het een zaak van midden op de weg ergens oversteken. Je begint tussen de brommers (auto’s stoppen niet) en laveert dan door het verkeer heen en doet een schietgebed. Het gaat gelukkig altijd goed. Afijn we zitten dus in de tuktuk. We dachten nog even toen we een brug overgingen we moeten de boel gaan aandrukken zo langzaam gaan we maar nee dat hoeft niet. Het laatste stuk rijden we door het drukke verkeer in de stad. Het is om te stikken. Van de uitlaatgassen. Na dit ritje eerst alle vuil maar afspoelen. Hapje eten bij onze vrienden, coctailtje, kletsen en de laatste avond Phnom Penh zit er alweer op.

Vrijdag 27 oktober

We vliegen vanmiddag naar Bangkok. We worden op tijd opgehaald omdat het een verrassing wordt hoe lang we er over gaan doen om bij het vliegveld te komen. Maar eerst lopen we na het ontbijt de boulevard over. Die ligt er mooi bij. Het loopt ook lekker rustig. Je wordt niet “lastig gevallen” door de chauffeur van de tuktuk. Tuktuk madaaaaaam. ‘S nachts droomt M er over :). Het is al lekker warm. Het is een buddhistday. Veel mensen bij de tempel. We zien tientallen vogeltjes in kooitjes. Deze kun je voor een dollar kopen en dan laten ze de volgel vrij (het lijken op musjes). Je betaalt hier overigens alles in dollars. Alles onder een dollar krijg je terug in Riel. Een betaalmiddel die de Cambodjanen zelf gebruiken. Soms krijg je ook grotere bedragen in Riel terug maar die zetten we gelijk weer in bij een volgende aankoop.

Voor 4 a 5 dollar eet je hier rijst met gerechtje bijv kip met cashewnoten of zoetzure kip (met een groentekar volgens R). Je hebt hier behoorlijk wat groente. Veel kool, ui, paprika, pepers, champignons. We eten hier lekker. Overal kun je loempia’s krijgen of een sateetje. Dat nemen we vaak als een voorgerecht. Een voorgerecht kost 3/3,5 dollar. Je kunt ook wel voor minder eten. De ene keer tref je het en is het lekker. We hebben ook wel gehad dat er dan weinig smaak aan zit.

Het is een land wat zeker een bezoek waard is. De gidsen willen je veel vertellen over het land. Ze hebben een sterke mening over de politiek. Er zijn 2 partijen. Degene die nu aan de macht is, en dat al 35 jaar doet, Cambodja People’s Party mag vervangen worden. Er is veel corruptie. Als je je universiteitsdiploma wil halen dan moet je 5000 dollar betalen. Wil je politieman worden dan moet je betalen. Werken bij de overheid is hier lucratief aangezien er veel onder de tafel wordt geschoven. Boetes verdwijnen bij betaling. De minister-president die al 35 jaar aan de macht is heeft er voor gezorgd dat de ene zoon hoofd van de politie is en de ander het hoofd van de media. De kloof tussen arm en rijk wordt steeds groter. De regering heeft veel openbare zaken verkocht aan private ondernemingen. Denk hierbij aan Angkor Wat en andere bezienswaardigheden. Ze betalen dan wel jaarlijks een bedrag aan de regering maar dat weegt niet op tegen de inkomsten die ze mislopen en zouden kunnen investeren in het land. Mensen die we hierover spreken zijn er verbolgen over. Er is veel mis met het onderwijs. Kinderen krijgen of ‘s morgen of ‘s middags les. Maar dat is heel erg basic. Wij zien overigens heel veel kinderen die volgens ons helemaal niet naar school gaan. Ze worden ingezet als verkopertjes. Veel types als Ciske de Rat worden langs de restaurants gestuurd om armbandjes, tasjes en andere prullaria te verkopen. We zien ook behoorlijk wat bedelaars en gehandicapten die proberen om aan geld te komen. Het leven is hier hard.

Na de wandeling, douchen en een drankje worden we naar het vliegveld gebracht. Het is een klein uurtje rijden. Langzaamaanverkeer. De luchthaven is klein, heel klein. Dan blijkt dat we onze koffers niet kwijt kunnen en we 2 uur moeten wachten. Niet grappig! Er is nl niks te krijgen en niks te doen. R ontdekt gelukkig nog een paar restaurantjes waar we bivakkeren. Voor het eerst nemen we een pizzaatje, garlicbread en het smaakt goed. Uiteindelijk gaat de tijd best wel snel. Dan door de immigration. Echt de meest chagrijnige mensen kiezen ze daarvoor uit. En wee je gebeente dat je iets niet hebt ingevuld. Met een handgebaar kun je plaatsmaken. M kreeg nog wel even klamme handen. Immers bij binnenkomst van het land zijn haar vingerafdrukken niet genomen. Maar niks geen problemen gehad. Nu moest het overigens wel. Dan alles door de scan. Dat is toch ook wel apart. In ieder land is het weer anders. Moet je bij ons ongeveer je hele tas leeghalen, hier moeten je schoenen uit, tas blijft dicht en dat was het dan. In Cambodja mag je geen batterijen ed meenemen (ook geen powerbanks. H: M dacht even dat ze hem in moest leveren. Maar niks van dat alles). Alles is meegekomen. De vlucht vertrekt van gate 5 totdat we ineens naar gate 7 moeten. De piloot had het toestel even verkeerd geparkeerd :0 hoorden we van het grondpersoneel. Gelukkig gaat alles goed tijdens de korte vlucht. We hebben veel minder beenruimte dan de vorige vluchten met AirAsia maar we hebben wel geluk er komt niemand bij ons zitten. Dus we kunnen de benen redelijk kwijt. 17.30 uur zijn we geland. Het is 19.00 uur voordat we door immigration zijn en de bagage hebben. Rond 20 uur zijn we weer in Siam Heritage. En 21.30 uur als we op de massagetafel liggen. Heerlijk.

Geplaatst in Reisverhalen Hong Kong, Thailand & Cambodja

We mogen weer naar Azië

Het regent. Getver. Het gras wordt vandaag niet meer gemaaid. We zien wel na de vakantie hoe het er bij staat. De woonkamer lijkt een beetje op een slagveld. De tafel ligt bezaaid met de spullen van M. Op de vloer liggen koffers en tassen. M heeft nog wat kilo’s over, hmmm wat kan er nog mee :).

Morgen met de trein naar Schiphol. De vlucht naar Londen is zo gedaan. Dan nog even loungen en ons klaarmaken voor de lange vlucht naar Hong Kong. 13 uur om precies te zijn. Om 15.00 uur plaatselijke tijd (6 uur tijdsverschil) zijn we er. Kaartjes kopen voor de metro. Verder met de taxi. De vorige keer had R een goed contact met de taxi chauffeur. Zoals wel vaker verstond M er geen hout van. Gelukkig hebben we de opnames nog.

We blijven maar een paar dagen in Hong Kong. Even weer de sfeer proeven. We vertrekken al snel naar Chiang Mai, het noorden van Thailand. Ook bezoeken we Chiang Rai. Vanuit deze plaatsen gaan we diverse dingen doen. Zoals het bezoeken van bergstammen, een dag meewerken in een olifantenopvangkamp en een bezoek aan de golden triangel. Via Bangkok reizen we naar Phnom Penh. We trekken van het noorden naar het zuiden door Cambodja. Uiteraard gaan we langs Ankor Wat maar ook naar de killing fields. Wel heftig maar je kunt hier niet aan voorbij gaan.

De laatste week staat in het teken van bijkomen op Koh Chang. We hebben er zin in!

Geplaatst in Reisverhalen Hong Kong en Vietnam

Hong Kong, Vietnam en Bangkok…

Na een ietwat onrustige nacht rond 8 uur opgestaan. Joris, de kat, heeft natuurlijk de nodige aandacht gekregen, want die moet het vrouwtje straks 4 wkn missen… Na de laatste dingen ingepakt en opgeruimd te hebben gaan we op weg naar Ermelo, het kattenpension. Het is zelfs op zaterdag weer druk op de weg, maar het weer is schitterend.
Bij het pension aangekomen word Joris eerst een priveverblijf toegewezen om even te wennen. Daarna gaat hij naar de “huiskamer” met de andere katten. Terwijl we afscheid namen had Rudy opeens een grote kater vanuit het niets op zijn schouder! Hij schrok, net als de eigenaar. Dat vond die kater niet leuk en plantte zijn nagels in Rudy zijn schouders om vooral toch maar daar te blijven zitten…… Kortom, met het nodige letsel op weg naar Schiphol. De rit viel nogal tegen door de files, maar uiteindelijk stonden we met enige vertraging bij de incheckbalie van British Airways. Na nog wat geshopt te hebben vertrokken we voor onze korte vlucht naar Londen. Op Heathtrow aangekomen gelijk op weg gegaan naar de gate van onze vlucht. Die terminal 5 is zo enorm groot en druk, dat het de nodige tijd kost om bij de gate te komen. Daar aangekomen staat ons vliegtuig, A380,  er al,….wat een enorm groot toestel!  IMG_1851

En dus ook enorm veel mensen, bijna 500 passagiers kunnen erin. Uiteindelijk onze zitplaatsen ingenomen, lekker met zn tw   eeen, raam en gangpad. Dan gaan we op weg, we vliegen over de waddeneilanden, dan verder via Kopenhagen, St Petersburg, over Siberie en Mongolie naar Hong Kong. We zitten midden tussen de chinezen. De 1 nog gekker dan de ander. 1 spant wel de kroon: monddoekje voor, regenjas en winterjas aan. Muts op. Deken om. Terwijl het lekker warm in t vliegtuig is en wij dus gewoon in een shirtje zitten. Onderweg slapen lukt niet al te best. Zoals gewoonlijk kun je kiezen voor de maaltijd tussen chicken or pasta. Chicken genomen. Pff pittig!!! ‘S ochtends zwemt de ommelet in de witte bonen met tomatensaus. We hebben het wel eens beter gehad. Je hebt wel lekker wat been ruimte ennnn als kers op de taart heb je nu tegenwoordig naast je een bagagebakje dus daar lagen de tassen en al het lekkers wat we zelf mee hadden genomen:-).

IMG_1855      IMG_1856   IMG_1854_2

In Hong Kong aangekomen krijgen we een “dreun”, tis 32 graden en vochtig. Dus ff wennen. Alles verloopt vlot en we komen na de trein en taxi aan bij het hotel. Met de taxichaffeur was het dolle pret. Hij wilde graag een praatje aanknopen, helaas viel steeds de ondertiteling weg. Dus het was veel lachen, knikken en yesyes roepen. Maar hij bracht ons netjes op de plaats van bestemming.     IMG_1871_2

Het hotel ligt midden in Wan Chai. Drukke straten, maar veel gezelligheid. Er zijn veel expats en dat zie je aan de pubs (en de prijzen). In de pubs is het ff wat duurder dan bij de chinees. We hebben al een heerlijk tentje gevonden dus de eerste nasi met heerlijk zoetzure kip / en een soort babi pangang is naar binnen gewerkt.

IMG_1876

 

Wordt vervolgd…