Geplaatst in Leuvenumse Beek route, Wandelen

Leuvenumse Beek route

Wat: Leuvenumse Beek route  

Wanneer: oktober 2021

Aantal km: 15,4

Start: Parkeerplaats Hierderweg 19 in Hulshorst

Met: Corine

Uiteindelijk 15,11 km gelopen

De weergoden waren ons uiteindelijk best goed gezind. Er zou vandaag nl best wel veel regen vallen. Maar het is beperkt gebleven. We zien elkaar op de parkeerplaats in Hulshorst. Nu ben ik in deze regio best veel geweest, ik heb er uiteindelijk gewerkt. Maar hier was ik nog nooit geweest. Aan de Hierderweg.

Het is best fris. Voor de zekerheid hadden we hier afgesproken omdat we nu nog uit de lange en een wat kortere route konden kiezen. Immers als het met bakken uit de lucht komt, kun je wandelen nog zo leuk vinden maar als het continue regent is er geen zak aan. Ik heb een keer 26 km met natte voeten gelopen en heus geloof me dat is uiteindelijk toch niet zo fijn.

We kiezen toch voor de lange route. En na een paar passen heb ik het alweer lekker warm. De route is duidelijk aangegeven alhoewel we steeds in de war waren of we nu de groene of de bruine liepen. Het was de groene.. of was het toch de bruine.

De route gaat langs de beek. De beek is ondieper gemaakt en mag vaker overstromen. Met als gevolg dat je dus langs hele natte stukken kunt lopen. Dat viel bij ons mee. Niks aan het handje. We komen langs de tafelberg. Nu is dat ons niet opgevallen. De tafelberg is ontstaan nadat een groepje dennenbomen door stuifzand ingesloten raakte. Op het stuifzand zie je meer van deze ‘forten’. We kunnen veel roofvogels tegen komen. Is ons ook niet echt opgevallen. Nu zijn we ook geen echte vogelaars/ortnithologen. Eigenlijk heb je aan ons niks op dat gebied. En ook de zandhagedis die hier voor komt zijn we niet tegengekomen. Zo dat waren dan de teleurstellingen. Deze info komt overigens van het bord dat bij de route staat. De route zelf kun je ook niet vinden op t internet. Dat is erg jammer. Vanaf dit punt starten de routes Tafelbergroute (8 km), PAP-route (5 km) en dus onze route.

Maar we zijn dus op pad. Het eerste gedeelte gaat langs de heide en zandvlaktes van het Hulshorsterzand. Dat is een mooie binnenkomer! Zo hier en daar staat er nog wat heide in bloei. Maar het overgrote deel is al dor. De Tafelroute gaat helemaal over het Hulshorsterzand wat hem erg pittig maakt.

Maar wij dartelen dus vrolijk over de heide en het zand. Over brede paden vervolgen wij het pad. En als snel lopen we langs de beek. Dit geeft prachtige taferelen. De beek is inderdaad zeer ondiep. Er liggen veel bomen over de beek heen. Ik hou er van!

We komen voldoende bankjes tegen en na een dikke km of 6/7 houden we onze pauze. Dan is het snel fris. Dus na de boterham toch maar doorlopen. We komen verschillende medewandelaars tegen. Veelal met hond. Een enthousiaste keeshond (iets groter.. het zal wel een ander ras zijn) dook op ons af. Wij staan stokstijf. Dat doet ie anders nooit zegt de eigenaar. Jaja. Warempel een half uurtje later kwamen we baas en hond weer tegen. Nu waren we niet meer zo bijzonder en liep de hond ons, zonder een blik op ons te werpen, voorbij.

We lopen door steeds veranderend landschap. Veel beuken, grote stukken dennenbossen, maar ook de zwarte els en wilg komen we tegen. En veel bosbessen!

Maar de onze meeste aandacht gaat toch wel uit naar de Leuvenumse beek. De Leuvenumse beek is de langste van de Veluwe. Een beek die buiten haar oevers treedt in de winter en al slingerend haar eigen weg zoekt langs reusachtige beuken. De beek is zeventien kilometer lang en loopt dwars door de Leuvenumse bossen. Helemaal van het Uddelermeer tot aan het Veluwemeer. De beek is een paar jaar geleden hersteld. Nu kan hij weer helemaal zijn natuurlijke gang gaan. Hij slingert door het landschap en overstroomt bij hoog water. (tekst van https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/leuvenumse-bossen)

Het was een mooie route. Met veel brede paden. Goed bewegwijzerd. Op een punt hebben we echt getwijfeld. Maar Corine heeft ons naar het juiste pad verwezen. Dat was ook maar goed, want als het niet juist was geweest hadden we zeker een paar honderd meter terug moeten lopen. De route is dus echt aan te bevelen.  

Auteur:

Aangenaam, ik ben Marianne. Geboren in 1969 in Lemmer (Frl). En daar is het allemaal begonnen. De liefde voor de natuur. Het weidse landschap, de in de zonschitterende meren en de bossen. Ik geniet er nog steeds van. In de zomervakantie namen mijn ouders mijn zusje en broertje mee in de auto en dan toerden we door heel Europa. Wij drieën opgepropt achterin, onderweg naar het moois in Europa. Andere talen andere culturen. Heerlijk. Eenmaal op mezelf bracht mijn eerste verre reis me naar Sri Lanka. Wat onwennig zag ik met grote ogen alle wonderschone gezichten die we “thuis” niet hadden. Mijn tweede reis is het virus verder in me geslopen, het reisvirus bedoel ik dan. De trip ging naar Costa Rica. Met een paar reisgenoten die zeer veel wisten over de flora en fauna van dat land werd ik echt gegrepen door al het moois. De drang om dit te delen via verhalen en foto’s werd ook steeds groter. En nu is het eindelijk dan zover. Op deze pagina vind je mijn verhalen en foto’s. Geniet ervan! Update: inmiddels al heel wat landen bezocht en vele verhalen mogen schrijven. Met het schrijven doorleef je zo'n dag / vakantie / moment nog een keer. Wil je meer weten of kan ik iets voor je betekenen neem dan contact met mij op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s