Benenbrekerij op de laatste dagen?

Het gaat nu vlug. We hebben nog een dikke anderhalve week. Nog een keertje vliegen. Nu naar Recife. Het is een fijne vlucht. Ipv de koekjes die we steeds bij GOL kregen kunnen we kiezen uit vier. Omdat we niet vlug genoeg kiezen krijgen we ze alle 4. Nou prima!

Een vlucht van 1,5 uur. De werden opgehaald. En dit keer krijgen we voor het eerst water aangeboden. (Dat is toch wel standaard in Azië). Ook de koffie op de kamer wordt door M gemist. Anders maakte ze ‘s avonds toch we 1 of 2 bakjes koffie.

We krijgen een toeristische route en de chauffeur wijst ons op allerlei bezienswaardigheden. Wat een aardige man! Olinda ligt zo’n 6 km van Recife vandaan. Met lede ogen ziet R ons steeds verder van Recife verdwijnen. Daar had hij niet opgerekend. Olinda is een pittoresk dorp met allemaal gekleurde huizen. Met slechte wegen die heel stijl zijn. Wij zitten in het “dal”. Dus de kans is groot dat we onze benen breken als we de bezienswaardigheden gaan bekijken. De posada dos curator cantos verwelkomt ons met een welkomstdrankje. Dit is voor het eerst! Er zit een flink scheut cachaca in. Die komt wel binnen. Dan gaan we naar onze kamer.

Er is een stuk meer uitgehouwen om bij onze kamer te komen. Dus behalve dat je dat zonder benenbrekerij de stad niet in kan geldt dat ook voor het hotel. Voor je het weet heb je een deuk in je hoofd van de stenen deurpost. Kortom R is al een nieuw hotel aan t zoeken voor de volgende 2 nachten.

‘S middags verkennen we Olinda. Zeker de moeite waard! Maar 1 dag is echt wel voldoende. We doen een drankje met een prachtig uitzicht op Olinda en Recife. Als het schemer is lopen we terug. En jawel zonder kleerscheuren komen we weer aan bij de posada.

Na het ontbijt uberen we terug naar Recife. In het hotel kunnen we de koffers kwijt en lopen we naar het strand. Het was vanmorgen bewolkt maar inmiddels is het zonnig. Her loopt heerlijk zo langs het strand. Zon en wind dus dat loopt lekker weg. Zo nu en dan een stop voor een drankje en de uren vliegen voorbij. ‘S middags even terug naar het hotel. Kamer op de 31ste verdieping. Wauw wat een uitzicht. Omkleden, Uber nemen naar Barrio Recife. Bom Jesus straat. Deze wijk is helemaal opgeknapt. Weer gekleurde koloniale huizen. Wat kraampjes en best wel veel barretjes. Dus we vermaken ons wel.

Ik heb jullie helemaal nog niet verteld over onze was. In Manaus hadden we wasgoed afgegeven. Normaal gesproken duurt dat 24 uur en dan heb je het weer terug. Maar nu dus niet. En doordat onze vlucht was geannuleerd en we een vlucht veel eerder hebben genomen was onze was nog niet klaar. Afgesproken met de receptionist midden in de nacht dat hij het door zou sturen naar Salvador. M had hier al geen vertrouwen in. Dus in Salvador aangekomen een mail gemaakt en die naar het hotel gestuurd. Zowel in het Engels als in het Portugees. Dezelfde mail heeft ze drie dagen achter elkaar verstuurd. Op maandag komt er een telefoontje. Ze verstaat dat de was er is. Ze komt wel even naar beneden. Haha ze had Manaus aan de lijn. Dus ze hoefde niet naar beneden te komen. Uiteindelijk 3x met elkaar gebeld. Als het goed is ligt het nu in Porto de Galinhas. Graag even helpen met duimen!

Vanmorgen zat R vast in de lift. M was al op de kamer. En die vond het wel lang duren. Aangezien we op de 31ste verdieping zitten is lopen geen optie. Er zijn 3 liften. 1 deed het al niet. R stond in de lift om omhoog te gaan, ging die eerst naar beneden. Vervolgens stapten er veel te veel Brazilianen in. R zei er wat van. Maar dat was tegen dovemansoren gezegd. De lift begon al te piepen maar niemand ging eruit. De lift gaat omhoog en bam toen stond die stil. En heeeeeel langzaam gaat hij naar beneden. M was blij dat ze er niet bij was. Op de beneden verdieping stopt bij net iets te laag. R stoot zijn grote teen en hij was al niet vrolijk. Wat nu. De enige overgebleven lift deed het nl ook niet meer. Hij een paar trappen omhoog. Maar ja je loopt ook niet naar de 31ste verdieping. Hij komt een kamermeisje tegen die hem vervolgens naar de goederenlift dirigeert en zo komt hij weer boven.

Als we naar beneden willen gaat dat weer met de goederenlift. Het wordt weer flaneren langs de boulevard en we gaan de gigant puppets zien (van het carnaval).

1 Comment

Laat een reactie achter op Ria Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s